رئیس جمهور، در شرایط جنگی در تلاش آسودگی مردم – نیویارک تایمز

منبع: نیویارک تایمزـ
ترجمه: حمید ناشرـ

رئیس جمهور نخستین تسلیت روز را به برادر سرباز شهیدی می‌دهد که یک ماه قبل در کمین طالبان جان داد. آقای غنی خیلی آرام صحبت می‌کند، و به روح این شهید اتحاف دعا می‌فرستد و می‌گوید: «ما هیچ‌کسی را فراموش نخواهیم کرد.»

برای رئیس جمهور نیز مشکل است، که همه را به یاد داشته باشد. تماس گرفتن با بازماند‌گان شهدا برای همه‌ی رهبران بار سنگینی است، اما غنی که در این روزها تماس‌های تیلفونی بی‌شماری دارد، این کار برایش به سنگین‌ترین ماموریت مبدل گردیده است.

در نخستین سال قدرت محمد اشرف غنی، نیروهای افغان با از دست دادن شش هزار سرباز دشوار‌ترین سال را سپری کردند. بر اساس ارقام مقام‌های نظامی افغان و امریکایی سطح تلفات نسبت به همین وقت سال گذشته به مراتب بیش‌تر بود.

زمانی ‌که رئیس جمهوری افغانستان ماه‌های قبل، تسلیت به بازماند‌گان سربازان شهید را از طریق تماس‌های تیلفونی آغاز کرد، نشانه‌ی از احترام به خون این سربازان شمرده می‌شد، که سال‌ها درد کم توجهی دولت را متحمل بودند، و حالا همسنگران دیگر‌ شان در شرایط دشوار جنگی با طالبان قرار دارند.

پیش‌دستی رئیس جمهور فعلی نسبت به حامد کرزی رئیس جمهور پیشین در این عرصه کاملاً در تضاد است. حامد کرزی بیش‌تر همدردی خود را با قربانیان ملکی ابراز می‌کرد، و در مقابل با نیروهای امنیتی خود در رابطه‌‌ی دو رویه قرار گرفته بود.

هر تماس رئیس جمهوری افغانستان برای تسلیت به بازماند‌گان شهدا و خاموشی وی، بیان‌گر متحمل شدن اوقات دشوار جنگی برای سربازان افغان و چالش‌هایی است که وی با آن روبرو است. لحظات سخت‌گیر و طاقت فرسا در ولایات جنگ زده و آسیب دیده در صدر همه‌ی نگرانی‌ها به شمول تعهدات آقای غنی برای مبدل ساختن افغانستان به مملکت با ثبات قرار دارد.

آقای غنی روزمره چهار ساعت مصروف مسایل امنیتی و اقتصادی می‌باشد. محمد اشرف غنی: «رئیس جمهور بودن در یک کشور جنگ‌زده حد اقل کاری بود که من می‌خواستم.»

بارک اوباما رئیس جمهوری ایالات متحده نیز در همین ماه شمار سربازانی را که تا اخیر همین سال در افغانستان خواهند ماند، با افزایش قابل ملاحظه‌یی اعلام نمود، تا طالبان سرکوب شوند و وضعیت امنیتی بهبود یابد. پنتاگون نیز به دنبال این فرمان اجازه داد، تا نیروهای مستقر این کشور در افغانستان سربازان امنیتی را در جنگ با هراس‌افگنان حمایت جنگی کنند، و طالبان از مراکز فعلی شان عقب زده شوند.

طالبان در جریان بیش‌‍تر از یک دهه برای نخستین بار توانستند، کندر یکی از شهرهای بزرگ افغانستان را سقوط دهند. نیروهای امنیتی برای باز پس‌گیری و عملیات تصفیوی در این ولایت شمالی و هلمند با آزمون بزرگی روبرو شدند، که سال گذشته نصف شش هزار سرباز در همین دو ولایت جان‌های شان را از دست دادند.

آقای غنی حتی در یک روز نا خوش‌آیند با بازماند‌گان چهل و سه سرباز کشته شده تماس گرفت، و آن‌ها را تسلیت داد. یک‌ماه قبل از خبرنگاران نیویارک تایمز دعوت شد، تا این جریان را از نزدیک مشاهده کنند. در این روز آقای غنی با شش فامیل تماس گرفت، که در جریان دو روز برای دفاع از کشور‌ جان دادند.

رئیس جمهور حالا به نوعی به یک تسلیت دهنده در ارگ مبدل گردیده است. شخص وی در شرایطی با این ماموریت روبرو است، که سال‌های زیادی را دور از افغانستان سپری کرد. این شخص به کم حوصلگی نیز شهرت دارد.

امروز در مکان مخصوصی برای بررسی وضعیت امنیتی که در مقابل‌اش میز شیشه‌یی نیز است، چنان صحبت می‌کند که گویا در مقابل یکی از اعضای خانوده‌اش قرار دارد. خون شهدا را قدردانی می‌کند، و به بازماند‌گان آن‌ها تعهد کمک مالی را می‌سپارد. او در وقفه‌ی میان تماس‌ها مصروف بررسی نام‌های شهدا بوده، تا که دست‌یار وی تماس دیگر را وصل کند.

این فرد شماره یک افغانستان در تماسی به رحیم خدا کاکای یکی از شهدا گفت:« او خون خود را برای دفاع از وطن ریختاند. برای شما صبر می‌خواهم.» کاکای این سرباز شهید در پاسخ گفت:« دو فرزند خود را نیز ده سال قبل از دست دادم، که هنوز داغش به دلم است.» رئیس جمهور به شکل خیلی سری و آرام با این بازماند‌گان حرف می‌زند، و به همین‌خاطر مشکل است، تا کاملاً فهمید از چه صحبت می‌شود.

رئیس جمهوری کشور می‌گوید، بیش‌ترین شکایاتی که به وی می‌رسد، از ناحیه‌ی عدم پرداخت معاش و امتیازات این سربازان شهید است. پرداخت امتیازات ۲۳۰۰ دالری و معاش ماهانه‌ی این سربازان خیلی کم بوده، و می‌گوید، بروکراسی موجود دست‌یابی بازماند‌گان را به این امتیازات مشکل‌تر ساخته است.

متعاقباً در تماس بعدی با محمد، برادر افسر پولیس که در کمین طالبان جان داد، رشته‌ی صحبت را باز کرد. محمد با صدای گریه‌کنان به رئیس جمهور گفت، وی سپاس‌گذار تسلیت وی است اما برایش گفته شده بود که همه‌ی ارگان‌های دولتی مراقب بازمانده‌گان برادرش خواهد بود. وی ادامه داد:« ما مربوط خانواده‌ی فقیر هستیم. زمین و جایداد نداریم. در حالی‌که خانواده‌ی برادارم تنها امتیاز ۴۴۰ دالری را همراه با آرد، روغن و برنج برای جبران خون سرباز شهید دریافت کرد. اگر دولت بخواهد هر نوع کمک کرده می‌تواند، و اگر کمک نکند فامیل برادرش هیچ کاری نمی‌تواند».

هارون میر تحلیل‌گر مسایل سیاسی می‌گوید: «تماس‌های رئیس جمهوری افغانستان یکی از اقدامات برای بالا بردن روحیه‌ی نیروهای دفاعی و امنیتی کشور است. ما چندین مورد کم توجهی در انتقال و تدفین سربازان شهید را جمع‌آوری کرده‌ایم، و به زودی فاش خواهیم ساخت. این موارد شامل غفلت وظیفوی مقام‌ها است.»

بعد از آن‌که یک‌ماه قبل سی‌ و‌ یک سرباز در کمین طالبان کشته شدند، رئیس جمهور پنج مقام ارشد امنیتی را به دلیل غفلت وظیفوی سبک‌دوش ساخت.

هارون میر می‌گوید: «چنین اقدامات رئیس دولت در این کشور تازه است، و همه را خود به دوش دارد.» وی همچنان می‌گوید، تماس مسستقیم شخص غنی با بازماند‌گان شهدا وی را از رئیس جمهوری پیشین مجزا می‌سازد، که وی نتوانست، تعریف واضح از دشمن ارایه کند.

وقفه‌ی در این جریان وجود ندارد، و محمد اشرف غنی بعد از ختم تماس‌ها با اعضای خانواده‌های سربازان کشته شده در جنگ، راهی شفاخانه‌ی سردار محمد داوود خان می‌شود تا در آن‌جا سربازان زخمی هلمند را ملاقات کند. این شفاخانه شاهد غفلت‌های وظیفوی دولت نیز است.

در سال ۲۰۱۰ نیروهای امریکایی موردی را دریافتند، که سرباز مجروح در بستر بیماری به علت گرسنگی ‌و نبود داکتران برای تداوی به موقع جان می‌داد و در آخرین لحظات زندگی قرار داشت.

با این‌ که رئیس جمهور از هر سرباز مجروح احوال‌پرسی می‌کند، وعده‌ی هر نوع کمک نیز برایش اولویت دارد و در دیدار با یکی از سربازان زخمی‌گفت:« افغانستان از برکت مبارزه‌ی شما نفس می‌کشد.»

در این جریان مجروحی به نام محمد جلیل خواهان یک دقیقه‌ی بیش‌تر برای صحبت با رئیس جمهور می‌شود، و می‌گوید: «تا به حال رتبه نگرفته‌ام، و دلیل آنرا هم نمی‌دانم.»

آقای غنی به یک مقام دیگر گفت، این موضوع را یادداشت کند، و به آن رسیدگی شود.