12800256_1136849873006544_3493781333511475845_n

جنرال و توقع تصاحب بیشتر قدرت

سرمقاله روزنامه سرخط – جنرال عبدالرشید دوستم که در بیانات مردمی‌اش برای هواداران و جنبشی‌ها شهرت دارد، اینبار در دولت‌ آباد ولایت فاریاب از چگونگی سهم‌اش در حکومت الفاظی به زبان آورده که کم سابقه است.

دوستم که پس از انجام عملیات نظامی در آنجا برای مردم سخنرانی می‌کرد، تقسیم پنجاه درصدی قدرت را به باد انتقاد گرفت و گفت که نقش او در این حکومت مشخص نیست. دوستم گفته است که هیچ پیشنهادش عملی نشده و اگر به این مساله توجه نشود، به معاونیت اول وابسته نیست و به مقام‌اش میان مردم ترجیح خواهد داد.

این دومین بار است که جنرال لب به انتقاد می‌گشاید. بار نخست به شکل غیرمستقیم واین‌بار به شکل واضح خواهان تصاحب قدرت بیشتر براساس سهم پنجاه – پنجاه میان دو طرف اصلی و سهم بیشتر در جناح خود می‌شود.

ریاست جمهوری این سخنان معاون اول ریاست جمهوری را رد کرده و گفته است که وی در تمامی فیصله‌های حکومتی سهم دارد و در این مورد تناقضی وجود ندارد، هرچند واکنش ریاست اجرائیه در این مورد مشخص نیست.

در نخست باید واضح شود که چرا معاون اول رئیس جمهور صدایش را برای کسب قدرت بیشتر از حال حاضر بلند کرد و در عقب این ماجرا چه اهدافی نهفته است؟ چند نکته در این زمینه قابل تامل است:

۱- جنرال دوستم از آغاز تاسیس حکومت با این فورمول سهم‌بندی رضایت داد، اما توقع وی چنین بود که بیشترین قدرت در جناح ارگ ریاست جمهوری به وی خواهد رسید.

۲- بدون شک وی در زمان مبارزات انتخاباتی رأی قابل ملاحظه‌یی را برای تیم‌اش آورد و حالا به این فکر است که باید ثمره‌ی آن‌را در این موقع زمانی نصیب شود.

۳- این جنرال برخی اوقات تزلزل فکری دارد و در جریان معاونیت اول بارها از چنین مسایل یادآوری کرده و سپس به فردای آن سخنرانی‌های خود را تحریف و عقب کشیده است.

۴- مهمترین عامل انتقاد وی فشار بر جناح مقابل قدرت است که با ادامه‌ی تشنج‌ها ریاست اجرایی را ایجاد کرد و واضح است که این جناح قدرت به‌دست حزب جمعیت اسلامی می‌باشد. دوستم که پیشینه‌ی اختلاف با جمعیت و رقیب‌اش را در شمال دارد گاه‌گاه هواداران این دو حزب به جان هم می‌افتند که گفته‌های اخیر ریشه در این مخالفت‌ها نیز دارد.

بر این اساس انتقادات اخیر این مقام عالی‌رتبه‌ی دولتی ادامه‌ی دیالوگ‌های سیاسی با طرف حزب جمعیت و به‌خصوص رئیس اجرایی است که از این پیش نشانه‌‌های آن به وضاحت دیده شده اند.

جنرال عبدالرشید دوستم که بیشتر اوقات حتی در دفتر کارش حضور ندارد و از ماه‌ها به اینسو جنگ مشخصی را در جغرافیای مشخص رهبری می‌کند و یا اگر از آن فارغ نیز باشد به ندرت در داخل کشور به سر می‌برد، اینبار با تغییر استراتیژی خواهان تضعیف جمعیت در قدرت است.

بُعد دیگر این مساله این ‌است که جنرال دوستم در این مدت از بابت رهبری جنگ و سرکوب موقتی طالبان و هراس افگنان دنبال امتیازات خاصی از سوی رئیس جمهور بود. وی درست زمانی طالب این امتیاز است که وزارت‌ها، ولایت‌ها و شماری از اداره‌های دیگر را براساس سهم‌اش به‌دست آورده است.

هویداست که در حلقه‌ی فعلی قدرت جنرال دوستم سهم بارزی دارد و دست‌یابی به سهم بیشتر در قدرت خواب است، و مهال است. اگر جنرال دوستم به این عقیده باشد که قدرت بیشتر از حق حقه‌ به وی خواهد رسید، در اشتباه محض است، اما ادامه‌ی این انتقادات چه خواهد آورد؟

به یاد باید داشت که لایحه‌ی وظایف هر مقام حکومتی مشخص است. رئیس جمهور صلاحیت‌های خود را دارد و معاونین‌اش هم از صلاحیت‌های مشخص خود برخوردار اند. به‌شمول معاون اول رئیس جمهور اگر هرکسی خواهان دخالت در صلاحیت‌های شخص رئیس‌ جمهور در نصب و عزل مقام ها باشد، بدون شک یگانه نتیجه‌ی را که رقم خواهد زد، ایجاد مشکلات در این مقطع زمانی و متضرر شدن نظام بوده که در آن‌صورت به صلاح هیچ جناحی در قدرت نخواهد بود.

ځواب دلته پرېږدئ

ستاسو برېښناليک به نه خپريږي.