13592322_305879679744548_5149644000561355326_n

آنچه از “ون گوک” نمیدانستید

“ون گوک” از مشهورترین نقاشان تاریخ هنر است که در عمر ۳۷ سالهاش فقط یکی از کارهایش به فروش رفت و با حس هنرمندی شکست خورده به زندگیاش پایان داد. داستانها و حواشی بسیاری حول محور شخصیت او وجود دارد، اما برخی نکتهها در این میان از دید عموم پنهان مانده است.

روزنامهی “هافینگتون پست ” در گزارشی هشت نکتهی ناگفته از زندگی “ون سان ون گوک» نابغهی هالندی را بازگو کرده است.

شمع روی کلاه

مدارک موجود نشان میدهد ون گوک که علاقهی خاصی به شب داشته، شمعی را روی کلاه حصیریاش میچسباند، تا نور کافی برای نقاشی کردن فراهم کند. او در نامهای به برادرش نوشت: اکثراً به نظرم میآید که شب، خیلی زندهتر و از لحاظ رنگی، غنیتر از روز است. ون گوک شبها به رستورانتها میرفت و با کمک نور شمعی که روی کلاهش داشت، نقاشی میکشید.

خودکشی یا قتل؟

“استیون نایفه” زندگینامهنویس برندهی پولیتزر و “جورج وایت اسمیت” سال ۲۰۱۱ کتابی را با عنوان “زندگی ون گوک” منتشر کردند و در آن مدعی شدند، نقاش بزرگ هالندی خودکشی نکرد، بلکه توسط یک نوجوان بدمعاش محلی به قتل رسیده است. این در حالی است که تاریخدانان هنوز این نظریه را نپذیرفتهاند و موزیم “ون گوک” در شهر آمستردام، مرگ او را خودکشی ثبت کرده است. با این حال، آنچه باید به آن توجه داشت این است که ایدهی خودکشی از زبان خود ون گوک گرفته شد. او پس از مرمی خوردن، از دریافت کمک صحی خودداری کرد و گفت که میخواهد بمیرد.

چه کسی گوش “ون گوک” را برید؟

 

800px-Vincent_Willem_van_Gogh_106

 

نقاش بزرگ هالندی با “پل گوگن” دیگر هنرمند سرشناس و دوست نزدیکش زندگی میکرد. گوگن یک شمشیرباز ماهر بود. این دو گاهی تا سرحد مرگ با هم دعوا میکردند و از جمله، همان شبی که ون گوک گوشش را از دست داد. گرچه هر دوی این نقاشها مدعی هستند که خود ون گوک، نرمی گوشش را برید، اما باز هم ابهامهایی در این زمینه وجود دارد.

“شب پرستاره” از پنجره شفاخانه

 

Starry_Night_Over_the_Rhone

 

ون گوک به خاطر بریده شدن گوشش در شفاخانهای بستری شد و در جنوری ۱۸۸۹ مرخص شد؛ اما احساس میکرد که صحت روانیاش پس از گذشت چند ماه بهبود نیافته است. بنابراین در ماه می همان سال، خود را به شفاخانهی “سن پل” معرفی کرد. او در زمان بستری شدن در این شفاخانهی صحت روانی ، بسیاری از آثار کلاسیک خود را از جمله “درختان زیتون”، “شب پرستاره” و “زنبقها” خلق کرد.

ون گوک “شب پرستاره” را که اکنون یکی از شاهکارهای پرطرفدارش به شمار میآید، با نگاه کردن به آسمان شب از درون پنجرهی شفاخانهی صحت روانی کشید؛ اما همیشه از آن به عنوان یک اثر ناموفق یاد میکرد. او در نامههایی که به برادرش نوشته، دربارهی این اثر گفت: این اثر با من حرف نمیزند، حتی یک ذره هم خوب نیست.

شب پرستاره

 

757px-Van_Gogh_-_Starry_Night_-_Google_Art_Project

 

ون گوک پس از مرگش در ۳۷ سالگی به چهرهای سرشناس بدل شد، در حالی که در طول عمرش، یک ستاره هم در آسمان هنر نداشت. “شب پرستاره” از سال ۱۹۴۱ به بعد، جزو آثار ثابت موزیم هنر مدرن نیویارک است.

ون گوک و سنگ قبر خودش

هنرمند سرشناس سبک امپرسیونیزم در زاندرت هالند متولد شد و رشد یافت. پدرش “تئو ون گوک” کشیش بود . ون گوک برادری از خود بزرگتر و همنام خودش داشت که در نوزادی از دنیا رفت. بنابراین سنگ قبری به نام “ون سان ون گوک” در کلیسای پدرش تمام مدت پیش چشم او بود. در شهر زاندرت، میدان و مجسمهای به نام او و برادرش تئو بنا شده و خانهی این نقاش برجسته به موزیم تبدیل شده است.

خلق ۹۰۰ اثر طی ۱۰ سال

ون سان ون گوک در سن ۲۷ یا ۲۸سالگی نقاشی کشیدن را شروع کرد، اما تا زمان مرگش در ۳۷ سالگی، ۹۰۰ تابلو کشید. او پیش از ورود به عرصهی هنر، دوست داشت معلم یا دلال آثار هنری شود.

رنگ زرد؛ امضای ون گوک

این هنرمند مشهور، رنگ زرد خاصی را در نقاشیهایش به کار میبرد که به مرور زمان به قهوهای متمایل شد. این رنگ کیمیاوی که هدیهی انقلاب صنعتی به خالق “گلهای آفتاب‌پرست” بود، به “زرد کروم” شهرت داشت. این تغییر رنگ به مرور زمان شکل گرفت و به گفته‌ی کارشناسان، رفع آن موجب آسیب دیدن اثر میشود.

ون گوک؛ مردی بینزاکت و مریض

“ژانه کالمنت” که متولد سال ۱۸۷۵ بود، با ۱۲۲ سال سن، لقب پیرترین انسان را از آن خود کرد. او که تا سال ۱۹۹۷ زنده بود، در آرلز محل زندگی ون گوک سکونت داشت. نقاش معروف هالندی در سال ۱۸۸۸ به دکانی که متعلق به کاکای کالمنت بود، رفت تا رنگ بخرد. پیرترین زن جهان بعدها ون گوک را به عنوان “آدمی کثیف ، بدلباس و گردن دراز” توصیف کرد. کالمنت در آن روزها، ۱۲ یا ۱۳ ساله بود. او دربارهی یکی از بزرگترین نقاشان تاریخ گفت: ون گوک خیلی زشت، بینزاکت، بیادب و مریض بود. من او را میبخشم. همه او را سفیه صدا میکردند.
ون سان ون گوک، نقاش نامدار هالندی، اگرچه در زمان حیات در گمنامی کامل به سر برد، اما اکنون به عنوان یکی از تأثیرگذارترین نقاشان پست امپرسیونیست شناخته میشود. او در ۳۰ مارچ ۱۸۵۳ در زاندرت در ایالت برابانت هالند نزدیک مرز بلجیم به دنیا آمد. پدر و پدرکلانش کشیش بودند و سه کاکایش نیز دلال آثار نقاشی.

“گلهای آفتابپرست”، “چوکی خالی»، “شبهای پر ستاره”، “درختان سرو” و بعضی پرترههایش به صورت تصاویر چاپی، شهرت جهانی دارند و در بسیاری از اتاقهای سادهی مردم عادی نیز دیده میشوند. این دقیقاً همان چیزی است که ون گوک میخواست. او دوست داشت تابلوهایش تأثیر مستقیم و قوی چاپ نقشهای رنگی جاپانی را داشته باشند که بسیار تحسین شان میکرد.

Vincent_Willem_van_Gogh_-_Cafe_Terrace_at_Night_(Yorck)

 

ځواب دلته پرېږدئ

ستاسو برېښناليک به نه خپريږي.